Czołgi

Indie to kraj gigantyczny, nie tylko pod względem obszaru i liczby ludności, ale i możliwości rozwoju techniki, po 35 latach prac wypuściły na rynek swój pierwszy czołg. Jak podały lokalne media wieloletnie badania i rozwój, który odbywał się nie bez problemów, zostały zwieńczone wdrożeniem pierwszego w pełni indyjskiego czołgu średniego Arjun. 25 maja najnowszy czołg w liczbie 16 sztuk został przekazany do armii indyjskiej.  Nowy pojazd bardzo przypomina rosyjski T-90; nic dziwnego, bowiem indyjscy inżynierowie odbywali wiele kursów w Rosji.


Arjun podczas testów

W Polsce przemysł czołgowy ma wieloletnią tradycję. Niestety na dzień dzisiejszy dogorywa. Gwoździem do trumny był zakup (przejęcie - jak kto woli) używanych, niepierwszej młodości Leopardów 2A4 i brak prac modernizacyjnych zwiazanych z tym sprzetem. Zakończony kontrakt Bumaru Łabędy na dostawę PT-91 dla Malezji może być jednym z ostatnich.

W 1972 roku Armia Indyjska opracowała koncepcję nowego czołgu podstawowego, który miał zastąpić czołg Vijayanta produkowany na licencji brytyjskiego Vickersa. Sześć pierwszych prototypów wyposażono w niemieckie silniki diesla MTU MB 838 Ka-501, rozwijające 1400 KM i połączone z automatyczną przekładnią Renk. Prawdopodobnie żaden z pierwszych prototypów nie był opancerzony lecz wykonany jedynie z miękkiej stali.

Czołgi w wersji produkcyjnej wyposażono w kompozytowy pancerz (opracowany przez Indyjskie Metalurgiczne Laboratorium Obrony, a produkowany przez Mishra Dhatu Nigam) o nazwie Kanchan. Osprzęt termowizyjny opracowało laboratorium Organizacji Badań i Rozwoju Obrony (DRDO – Defence Research and Development Organisation) w Dehra Dun.

W latach 1983-1989 Indie z myślą o prototypach importowały 42 silniki i skrzynie biegów o wartości 15 milionów dolarów.

W 2007 roku Indyjski Parlamentarny Komitet Obrony zobowiązał DRDO do znalezienia zagranicznego wsparcia do rozwiązania wciąż pojawiających się problemów przy konstrukcji Arjuna.

Czołg jest w fazie rozwoju od ponad 30 lat, a koszt programu Arjun wzrósł ze 155 milionów rupii w 1974 do 3,06 miliarda w 2005 roku.

Po szeroko zakrojonych badaniach nad licznymi prototypami Arjuna zdecydowano się na uruchomienie produkcji pierwszej partii 124 czołgów, z czego wyprodukowano jedynie 15 sztuk, a tylko 5 zostało wcielonych do formacji zbrojnych.

W połowie 2007 roku Armia Indyjska zobowiązała się do przeprowadzenia pod koniec tegoż roku testów 14 czołgów Arjun MBT.

Charakterystyka:

Ogólne rozplanowanie Arjuna jest klasyczne. Z przodu pojazdu znajduje się przedział kierowcy, w środku przedział bojowy i wieża, a z tyłu tzw. Power Pack. Nadwozie i wieża jest spawana ze stali pancernej z możliwością dołączenia dodatkowego pancerza.

Zintegrowany system kontroli ognia trzeciej generacji zawiera m.in. laserowy dalmierz, komputer balistyczny, zestaw termowizyjny, stabilizowany panoramiczny system obserwacji dla dowódcy oraz teleskop obserwacyjny. Gwintowane działo 120 mm elektronicznie powiązane z systemem wizyjnym umożliwia działonowemu lokalizację, identyfikację, śledzenie oraz atak ruchomych celów podczas jazdy Arjuna. System monitoringu umożliwia widzenie w ciemności i przy całokowitym zadymieniu otoczenia. Komputer balistyczny oblicza położenie działa w oparciu o dane dostarczane z czujników oraz wprowadzanie ręcznie, wyznaczając azymut i kąt uniesienia lufy działa. Dla zwiększenia precyzji walki, system kierowania ogniem ma okno zgodności, pozwalające na odpalenie głównego działa tylko wtedy, gdy osiągnie pożądaną pozycję wyznaczoną przez komputer.

Główne działo 120 mm jest przystosowane do pocisków APFSDS (podkalibrowych z odrzucanym monolitem), HE (odłamkowo-burzących), HEAT (kumulacyjnych), HESH (przeciwpancernych pocisków odkształcalnych) oraz pocisków dymnych. Wykonane jest ze stali przetapianej elektrożużlowo i wyposażone w rękaw termiczny oraz odsysacz gazów. Sprzężony karabin maszynowy 7,62 mm wraz z przeciwlotniczym karabinem maszynowym 12,7 mm zainstalowane są na dachu wieży. Nowy wysoko energetyczny ładunek miotający opracowany przez Laboratorium Badań i Rozwoju Materiałów Wybuchowych w Pune zwiększa prędkość wylotową i zdolność przeszywającą pocisków. Wszystkie pociski 120 mm posiadają częściowo spalające się łuski.

Elektryczne sterowanie ruchem wieży i lufy jest prototypowym systemem niemieckiej firmy FWM. Zamontowane po obu stronach wieży zespoły wyrzutni granatów dymnych składają się z dwóch sekcji: górnej – pięcio i dolnej – czterolufowej.

Arjun posiada system NBC zaprojektowany i zbudowany przez Bhabha Atomic Research Centre (BARC). W celu dalszego zwiększenia wytrzymałości na polu bitwy, Arjun wyposażony jest w system automatycznego wykrywania i tłumienia pożaru. Ponadto w celu zmniejszenia ryzyka wystąpienia pożaru amunicja jest umieszczona w szczelnym zasobniku.

Pod koniec 2001 roku niemiecka firma MTU, podjęła się dostarczenia 124 power packów przeznaczonych dla pierwszej serii produkowanych pojazdów. Ostatecznie jednak zwiększono zamówienie do 155 sztuk. Power pack w Arjunie składa się z 10-cylindrowego wysokoprężnego silnika MTU MB 838 Ka-501 o mocy 1030 kW przy 2400 obr/min, przekładni Renk RK 304  S i układu chłodzenia.

Mimo, że oficjalnie waga wynosi 58,5 tony, niektóre źródła podają, że jego rzeczywista waga bojowa wzrosła do 61,3 tony.

Na początku 2005 roku Arjun pomyślnie przeszedł testy z laserowo naprowadzanymi rakietami przeciwczołgowymi 120 mm LAHAT (Laser Homing Anti-Tank). W związku z tym Indie zamówiły 300 takich pocisków dla Arjuna jak również nowy cyfrowy system kierowania ogniem.

Wersje:

Czołg EX:

W 2002 roku Organizacja Badań i Rozwoju Obrony (DRDO) zaprezentowała wersję EX czołgu. Zasadniczo jest to produkowane w Indiach licencyjne podwozie czołgu serii T-72 z kompletną wieżą Arjuna. Jeszcze na początku 2008 roku pozostawał w fazie prototypowej.

 

Arjun AVLB (Armored Vehicle Launched Bridge):

Prototyp czołgu mostowego na podwoziu Arjuna. W zasadzie jest to Arjun, który w miejscu wieży ma zamontowany rozkładany dwuczęściowy most. W tej chwili jest w fazie testów.

 

Inne wersje:

Przewidywane warianty obejmują m.in. pojazdy inżynieryjne, wsparcia technicznego, obrony powietrznej, wsparcia artyleryjskiego - w tym pojazdy obserwacyjne.

 

Status:

Armia Indyjska złożyła zamówienie na 125 czołgów Arjun. Pierwsza partia pięciu jednostek została dostarczona 6 sierpnia 2004 roku.

 

Producent:

Heavy Vehicles Factory, Avadi.

 

 

Dim lights

Dim lights

 

Podstawowe dane taktyczno-techniczne Arjun:

Załoga

4

Waga bojowa [kg]

58500

Stosunek moc/masa [KM/t]

29,93

Nacisk na podłoże [kg/cm2]

0,85

Długość [m]

10,638 (z lufą)

Szerokość [m]

3,864

Wysokość [m]

3,03

Prześwit [m]

0,45

Prędkość maksymalna na drodze [km/h]

70

Prędkość maksymalna w terenie [km/h]

40

Szacowany zasięg [km]

450

Pojemność zbiornika paliwa [l]

1610

Głębokość brodzenia [m]

1,4

Maksymalne nachylenie stoku

77%

Maksymalny przechył boczny

40%

Maksymalna szerokość rowu [m]

2,43

Maksymalna wysokość przeszkody pionowej [m]

0,914

Silnik

MTU 838 Ka 501, 10 cylindrowy, chłodzony cieczą, wysokoprężny, max moc 1400 KM przy 2500 obr/min

Przekładnia

Renk RK 304S planetarna z hydrodynamicznym przemiennikiem momentu obrotowego

Uzbrojenie

(główne) 1 x 120 mm działo gwintowane

(sprzężone) 1 x 7,62 mm karabin maszynowy

(przeciwlotnicze) 1 x 12,7 mm maszynowy

Dodatkowe

2 x 9 wyrzutni granatów dymnych

Amunicja

(główna) 39

(karabinu maszynowego) 3000

(przeciwlotnicza) 1000

Sterowanie wieżą

elektrohydrauliczne/manualne

Podnoszenie/opuszczanie lufy

+20°/-10°

Stabilizacja lufy

pionowa, horyzontalna

Dodatkowe wyposażenie

System NBC, dalmierz laserowy, system noktowizyjny

Zmieniony (czwartek, 18 lutego 2010 22:41)

 

Komentarze  

 
0 # 2009-12-20 17:04
On nie jest czasem wzorowany na t-90?
Odpowiedz | Odpowiedz z cytatem | Cytować
 

Dodaj komentarz


Kod antysapmowy
Odśwież