Przez kilka lat japoński Wojskowy Instytut Badań i Rozwoju Techniki (TRDI – Technical Research and Development Institute) i Mitsubishi Heavy Industries przy współpracy z innymi japońskimi dostawcami pracowało nad skonstruowaniem czołgu podstawowego TK-X.

Arjun podczas testów

Prace nad TK-X MBT rozpoczęto w 2002 r., chociaż jego podsystemy rozwijano już w latach 1996 - 2001. Prace nad czołgiem mają być zakończone do końca 2009 r., po którym rozpocznie się produkcja. Całkowite koszty rozwoju szacuje się na 51,3 miliardów JPY. Pod koniec 2007 roku wszystkie cztery zbudowane prototypy nowego TK-X zostały poddane dokładnym testom. Pierwsza publiczna prezentacja prototypu miała miejsce na początku 2008 roku, w czasie gdy budowano kolejną serię trzech prototypów, różniącą się nieco od swoich protoplastów. Do 2008 roku Japonia używała dwóch czołgów podstawowych:

- Typ 90 (waga bojowa 50 ton) - uzbrojony w gładkolufowe działo 120 mm

- Typ 74 (waga bojowa 38 ton) – uzbrojony w działo gwinowane 105 mm

Maksymalna waga bojowa nowego czołgu TK-X wynosi 44 tony, jednakże dla ułatwienia transportu istnieje możliwość zredukowania wagi do 40 ton. Pozwala to na osiągnięcie wyższej mobilności strategicznej w porównaniu z cięższym Type 90, który wymaga specjalnie dedykowanego ciężkiego transportera HET (Heavy Equipment Transporter).

Niektóre źródła mówią, że planowana wielkość produkcji TK-X ma wynieść mniej niż 600 jednostek. Tymczasem łącznie zbudowano 873 sztuki Type 74 i około 250-270 Type 90.

Ogólne rozplanowanie czołgu podstawowego TK-X jest klasyczne. Przedział kierowcy znajduje się z przodu, przedział bojowy w środku, a power pack z silnikiem diesla z tyłu pojazdu. System automatycznego ładowania pozwala na zredukowanie załogi jedynie do dowódcy, działonowego i kierowcy.

Bazowa wersja wieży i podwozia wykonana jest z całkowicie spawanej stali pancernej z dodawanym zaawansowanym pancerzem pasywnym. Waga bojowa wynosi 44 tony, ale dla ułatwienia transportu, można ją zredukować o 4 tony, poprzez zdjęcie dodatkowego pancerza.

Stanowisko działonowego znajduje się po lewej stronie wieży, a po prawej - miejsce dowódcy. Obaj mają do dyspozycji po jednym włazie dachowym.

Podstawowe uzbrojenie składa się ze 120 mm gładkolufowego działa Japan Steel Works z rękawem termicznym, eżektorem gazów i systemem celowniczym MRS (Muzzle Reference System). Ładowanie odbywa się automatycznie. Oprócz standardowych pocisków 120 mm, działo jest przystosowane do nowych pocisków podkalibrowych APFSDS-T trzeciej generacji.

Karabiny maszynowe M2HB 12,7 mm oraz sprzężony z armatą 7,62 mm mogą być obsługiwane z wnętrza wieży.

Elektrycznie sterowane zespoły wyrzutni granatów dymnych, znajdujące się po obu stronach wieży i współpracują z laserowym systemem ostrzegania.

Czołg TK-X ma skomputeryzowany system kontroli ognia pozwalający na namierzanie ruchomego lub nieruchomego celu w czasie jazdy lub postoju czołgu.

Dowódca czołgu ma do dyspozycji zamontowany na dachu wizjer noktowizyjny, obracany o 360°, umożliwiający prowadzenie walki w systemie hunter/killer. Polega to na ustaleniu i potwierdzeniu przez dowódcę położenia wrogiego celu, a następnie zniszczeniu go przez działonowego.

Mitsubishi TK-X jest wyposażony w hydropneumatyczne zawieszenie pozwalające na regulację prześwitu w zależności od potrzeb taktycznych. Ponadto istnieje możliwość korekcji zawieszenia nie tylko w kierunku góra/dół, lecz lewa/prawa oraz przód/tył. TK-X posiada również nowoczesne gąsienice.

Zaawansowane komputerowe systemy dowodzenia, kontroli, łączności i rozpoznania (C4I) są wyposażeniem standardowym. Kamery wideo zapewniają prowadzenie obserwacji w pełnym zakresie dookoła pojazdu.

CZołg TK-X jeszcze nie wszedł do produkcji seryjnej. Producentem są zakłady Mitsubishi Heavy Industries.

Sprawdź co potrafi na poniższym filmie:

Dim lights