Fennek ma bardzo niska sylwetkę utrudniającą jego wykrycie Fot. Bundeswehr

W celu spełnienia wysokich wymagań, wóz rozpoznawczy Fennek projektowano z naciskiem położonym na obniżenie sylwetki pojazdu w myśl zasady "widzieć i samemu nie być widzianym" jego wysokość do stropu wynosi tylko 1.75m. Pojazd o masie 10.2 ton ma 6-cio cylindrowy silnik wysokoprężny o pojemności 6000cm3 i mocy 240KM umieszczony z tyłu (spełniający ekologiczną normę czystości spalin Euro 3), napęd w układzie 4x4 z możliwością odłączenia jednej osi podczas jazdy szosowej, całkowicie automatyczną 6 biegową skrzynię biegów typu Euromat firmy Renk z Augsburga, zbiornik paliwa o pojemności 230 litrów, system centralnego pompowania kół, wyciągarkę o mocy 5 ton. Wyciągarka wraz z narzędziami, zamiast klasycznie na zewnątrz, została schowana pod specjalną klapą z przodu wozu, co służyć ma zmniejszeniu odbicia promieniowania elektromagnetycznego.

Pojazd jest opancerzony, boki przedziału załogowego i kadłub wykonane są z aluminiowych płyt pancernych o grubości 28mm, które zapewniają ochronę przed pociskami przeciwpancernymi 7,62mm AP. Pojazd wyposażony jest w system ochrony przed bronią ABC. Szczególną uwagę poświęcono zabezpieczeniu załogi przed skutkami wybuchów min oraz obniżeniu emitowanego promieniowania podczerwonego i odbiciu promieniowania radarowego poprzez zainstalowanie specjalnych filtrów siatkowych na szybach kuloodpornych i wykorzystanie niektórych, przydatnych także dla wozów bojowych, elementów technologii stealth. Na zlecenie SP Aerospace & Vehicle Systems firma TNO-PML przeprowadziła badania, dotyczące poprawienia odporności pojazdu na wybuchy min i odłamki (jako odniesienie przyjęto minę przeciwpiechotną 23C2). Firma ta najpierw zaleciła redukcję masy własnej wozu dla dodania dodatkowego opancerzenia bez wzrostu masy całkowitej. Przeprowadzono symulacje i testy na "kadłubie przedprodukcyjnym" z wykorzystaniem technik pomiaru tensometrami. Wniosek ogólny wynikający z tych badań jest taki, aby zastosować kadłub spawany zamiast zgrzewanego, jak przy produkcji samochodów.

Trzyosobowa załoga, składająca się z dowódcy, obserwatora i kierowcy ma do dyspozycji w miarę obszerne wnętrze z ergonomicznymi fotelami. Klimatyzacja zapewnia optymalne warunki do pracy w zakresie temperatur na zewnątrz pojazdu od -32°C do +49 °C. Stanowisko kierowcy jest umieszczone centralnie z przodu pojazdu i zapewnia dobry widok do przodu i na boki w zakresie 180°. Sytuację z tyłu pojazdu kierowca obserwuje na monitorze zamontowanym na desce rozdzielczej, który przekazuje obraz z kamery TV umieszczonej z tyłu wozu. W przyszłości zostanie zainstalowany także system noktowizyjny do obserwacji sytuacji przed pojazdem. W centralnej części wozu znajduje się przedział bojowy, w którym dowódca i obserwator obsługują systemy: obserwacyjne, rozpoznawcze, dowodzenia, łączności i uzbrojenie przeznaczone do samoobrony.

Oczy i uszy Fenneka Fot. Bundeswehr

System obserwacji i rozpoznania stanowi głowica wieloczujnikowa BAA produkcji niemieckiej firmy STN Atlas Electronik. Głowica obserwacyjna jest montowana na specjalnym wysuwanym maszcie i w razie potrzeby może być podniesiona na wysokość 1,5m ponad wóz, czyli 3,29m nad poziomem gruntu. Zakres obserwacji wynosi w poziomie 220°, w pionie od -30° do +30°. Głowicę można zdemontować i ustawić na trójnogu w odległości 40m od wozu. Sterowanie odbywa się z wnętrza pojazdu lub przenośnego układu sterowania. Głowica o masie 23kg zawiera bezpieczny dla oczu dalmierz laserowy typu Nd:YAG, dzienną kamerę CCD z polem widzenia 2°20'i kamerę termowizyjną Ophelios z elementem 96st4 IR CCD produkcji Dasa/STN/ZEO. Ten ostatni ma pole widzenia 9,4°12,5° (szerokie) i 2,7°3,6° (wąskie). Dwuprzewodowa magistrala łączy go poprzez złącze obrotowe z 19kg głowicą, na której jest montowany i z 22kg jednostką sterująco-wyświetlającą operatora. Ta ostatnia zawiera wyświetlacz mapy cyfrowej, ekran kamery termowizyjnej, pulpit kierowania i drążek sterujący. Drążek sterujący jest używany do aktywacji lasera, wyboru rodzaju pola widzenia, regulacji powiększenia, przełączania w różne tryby pracy (kamera CCD/kamera termowizyjna) oraz celowania. Cele o wymiarach helikoptera są wykrywane w zasięgu do 20km. Dalmierz laserowy i system pomiaru odległości współpracuje z pokładowym systemem TCCS (Tactical Command and Control System – taktyczny system i dowodzenia i kontroli), składającym się m.in. z inercyjnego systemu nawigacji, połączonego z GPS o dokładności do 10m. Całość umożliwia zobrazowanie aktualnego położenia wozu własnego, wykryte cele i sytuację na polu walki na mapie cyfrowej. Obraz sytuacji jest stale aktualizowany dzięki wymianie informacji drogą radiową pomiędzy wozem a stanowiskiem dowodzenia. Pojazd może automatycznie współpracować z systemem dystrybucji danych taktycznych i kierowania ogniem Adler. W wersji holenderskiej wyposażenie radiowe stanowi radiostacja VHF TRC 9500 francuskiej firmy Thomson-CSF, w niemieckiej radiostacja VHF typu SEM 80/90 i radiostacja HF typu HRM 7400, obie firmy Alcatel SEL AG.

Uzbrojenie montowane w napędzanej elektrycznie wieży, obracanej w zakresie 360° w poziomie i od -10° do +40° w pionie stanowi: w wersji niemieckiej 40mm automatyczny granatnik, a wersji holenderskiej karabin maszynowy kalibru 7,62mm lub wkm 12,7mm oraz 3 wyrzutnie granatów dymnych. Uzbrojenie jest kierowane z wnętrza wozu za pomocą celownika optycznego PERI Z17 lub (po montażu) celownika noktowizyjnego.