Lekki samochód opancerzony GAZ serii 3937 w wersji 4x4, znany również jako Wodnik, produkowany przez Arzamaską Fabrykę Maszyn jest częścią szerokiej gamy lekkich pojazdów opancerzonych wykorzystywanych w paramilitarnych i wojskowych misjach.

Wodnik korzysta z podzespołów BTRa. fot. Auto.ru

Pierwsze testy prototypu GAZa-3937 rozpoczęły się około 1999 roku i od tamtego czasu wytwarzany był w małych przedprodukcyjnych seriach do celów badawczo-rozwojowych.

Pierwotna nazwa pojazdu to GAZ-47. Początkowo produkowano go w dwóch wersjach, kołowej (GAZ-4701) oraz gąsienicowej (GAZ-4707). W końcu jednak poprzestano na produkcji wersji kołowej. Od początku swego istnienia, żaden z modeli Wodnika nie wszedł do użytku w Rosyjskiej Armii. W tej chwili pojazd oferowany jest na rynku eksportowym. Pod koniec 2006 roku Urugwaj złożył zamówienie na 48 pojazdów. Z tego co wiadomo, jest to pierwsze złożone zagraniczne zamówienie na GAZa-3937.

Konstrukcja GAZa-3937 jest modularna, więc łatwo i szybko można ją zaadoptować na potrzeby różnorodnych misji. Kołowe podwozie, korzystające z podzespołów użytych w rosyjskim amfibijnym wozie rozpoznawczym BRDM-2 (4x4) i opancerzonym wozie transportu osobowego BTR-80 8x8 (APC), posiada dwa demontowalne moduły, przedni i tylny. W pełni opancerzone nadwozie stanowi ochronę przed ogniem małokalibriwej broni strzeleckiej i pocisków odłamkowych.

Moduły mogą być szybko wymieniane dzięki szybkozłącznym połączeniom pomiędzy tylnym modułem a ramą nośną pojazdu. Dzięki tym modułom, pojedyncze podwozie jest zdolne do przystosowania się i wykonywania zadań przypisanych większej liczbie różnych pojazdów.

W ofercie producenta jest kilka opancerzonych wersji pojazdu. Podstawowa wersja nadwozia jest wykonana ze stali pancernej odpornej na atak rosyjskimi karabinami szturmowymi AKM

Oba moduły – przedni i tylny, występują zarówno w wersji opancerzonej i zwykłej, zależnie od misji do jakich zostały powołane poszczególne pojazdy. Dodatkowo istnieje możliwość montażu dodatkowego opancerzenia.

Przedni moduł składa się z komory silnika GAZ-5423 i kabiny kierowcy oddzielonych hermetyczną przegrodą. Moduł jest wyposażony m.in. w radio, system komunikacji wewnętrznej (intercom), oraz układ klimatyzacji.

Silnik GAZ-5423 jest ulokowany z przodu. Po jego lewej stronie znajduje się miejsce kierowcy, a po prawej dowódcy pojazdu. Każdy z nich ma do swojej dyspozycji otwierane do przodu boczne drzwi oraz okrągły właz dachowy otwierany do tyłu.

Wielofunkcyjny tylny moduł może być przeznaczony do transportu ludzi, bądź ładunku w sposób zależny od specjalistycznego wyposażenia.

Jak podają rosyjskie źródła, konstrukcja GAZa-3937 pozwala na wykorzystanie nie mniej niż 26 różnego rodzaju wymiennych modułów przeznaczonych do szerokiego spektrum różnych zadań.

Nadwozie wersji APC Wodnika ma nieco wyżej poprowadzoną linię dachu. Wyposażone jest we włazy boczne, dachowe oraz dwoje drzwi umieszczonych z tyłu pojazdu. Posiada też otwory strzelnicze. W innej wersji pojazdu, miejsce dowódcy znajduje się po lewej stronie kabiny.

Główną zaletą pojazdu jest możliwość szybkiej wymiany różnych modułów, także w warunkach polowych.

Wodnik może być eksploatowany w zakresie temperatur zewnętrznych od –40 do +50C,przy wietrze wiejącym z prędkością powyżej 30 m/s i na wysokości do 4500 m.n.p.m.

GAZ-3937 jest amfibią. Standardowe wyposażenie obejmuje m.in. klimatyzację, niezależne ogrzewanie przedniej kabiny, system intercom R-174 wsparty instalacją radiową R-163-50U, wspomaganie kierownicy, system centralnej regulacji ciśnienia opon, który to pozwala kierowcy dostosować ciśnienie do warunków terenowych.

Pojazd jest przystosowany do holowania przyczepy lub broni, np. haubicy 122mm D-30.

Obecny model Wodnika jest napędzany rosyjskim turbodoładowanym silnikiem wysokoprężnym. Producent wyposaża również pojazdy wyposażone w zagraniczne silniki, np. GAZ-39371 jest obecnie oferowany z silnikami: GAZ-562, YaMZ-460 lub japońskim silnikiem diesla Hino J07C, o mocach od 150 do 250KM.

Wersje:

GAZ-3937-10 wóz opancerzony:

Skonstruowany w 1995, a zaprezentowany w 1996 roku, jest podstawową wersją Wodnika przystosowaną do wyposażenia w jednoosobową wieżyczkę z BTR-80 (8x8) APC uzbrojoną w jeden karabin maszynowy 14,5 KPVT i jeden 7,62 mm PKT oraz zestaw sześciu wyrzutni granatów dymnych 81 mm. Dodatkowo do trzyosobowej załogi może dołączyć siedmiu żołnierzy piechoty.

GAZ-3937 APC

W tej wersji kierowca siedzi w lewej przedniej części pojazdu we własnej, jednoosobowej kabinie. Za nim znajduje się kabina bojowa z włazami bocznymi i dachowymi oraz drzwiami w tylnej części nadwozia.

GAZ-39371 (GAZ-39371-221)

Ta wersja posiada stanowiska: dowódcy, kierowcy i operatora radia. Wyposażona jest w przednie, pełnowymiarowe drzwi kierowcy i dowódcy, otwierane do przodu. Jest przystosowana do wyposażenia w różnego rodzaju wyżej wymienione wieżyczki, a ponadto 30mm działo i sprzężony karabin maszynowy 7,62mm. Turbodoładowany, chłodzony cieczą silnik wysokoprężny rozwija moc 175KM. Przykładowe moduły przeznaczone do tego modelu:

- moduł z wieżyczką i karabinem maszynowym 14,5/7,62mm

- moduł do przewozu piechoty

- moduł wyposażony w broń przeciwczołgową typu Anti-Tank Guided Weapon (ATGW)

- moduł medyczny

- moduł pomocy technicznej

Vodnik SAM system

W 2001 roku konsorcjum Rosyjski System Obrony wypuściło na rynek nowy, podczerwony system wykrywania dalekiego zasięgu Infra-Red Search and Track (IRST), nazwany Phoenix. System ten może być instalowany na morskich i lądowych platformach do wykrywania celów bez ujawniania obecności.

Phoenix pracuje w zakresie widmowym od 8 do 12 m i jest zdolny do wykrywania rakiet przyziemnych z odległości 5-7 km, helikopterów z 8-9 km, myśliwców szturmowych z 15-18 km i samolotów transportowych z ponad 20 km. System może wykryć równocześnie do 50 obiektów, zarówno naziemnych jak i nawodnych.

IRST zawiera liniowy czujnik położenia, panel wyświetlania i kontroli z przetwornikiem sygnału i siłownikiem wspomagającym oraz zasilaczem zamontowanym poniżej. IRST ma zasięg azymutalny 360 i od –10 do +40 wzniosu.

Phoenix swoje pierwsze zastosowanie miał w samobieżnej instalacji rakietowej ziemia-powietrze Surface-to-Air Missle (SAM), opartej na konstrukcji GAZ-3937 (4x4). Zamontowany na dachu GAZa-3937 Phoenix IRST, po obydwu bokach ma zamontowane po cztery samonaprowadzające (fire-and-forget) rakiety SAM, w pozycji gotowej do odpalenia, oraz jeden karabin maszynowy PKT 7,62mm.

GAZ-3937 120mm mortar

Jest to nowa konstrukcja z zamontowanym w tylnej części płaskiej platformy moździerzem 120mm ładowanym od przodu i skróconą, przednią kabina załogi. Na życzenie platforma może być wyposażona w osłonną plandekę.

GAZ-39344

Skonstruowany na potrzeby cywilnego rynku, lecz nigdy nie wprowadzony do sprzedaży ani seryjnej produkcji

GAZ-3937

Jest to w rzeczywistości GAZ-3937 przystosowany do wykonywania zadań bezpieczeństwa wewnętrznego.

Podstawowe dane techniczne sa następujące:

GAZ-39371 APC GAZ-3937 LAV

Załoga 3+8 1+9

Napęd 4x4 4x4

Masa bojowa [kg] 7000 6600-7500

Masa ładunku [kg] 2000 1500-2000

Stosunek moc/masa [KM/t] 22-33

Długość [m] 5,74 5,10

Szerokość [m] 2,60

Wysokość [m] 2,15; (z wieżyczką: 2,57) 2,30

Prześwit [m] 0,475

Rozstaw kół [m] 2,2

Rozstaw osi [m] 3,0

Prędkość maksymalna droga/woda [km/h] 110/4-5 120-140/4,5

Maksymalny zasięg [km] 800 1000

Głębokość brodzenia [m] 1,20

Maksymalne nachylenie drogi wzdłużne 60%

Maksymalne nachylenie drogi poprzeczne 30%

Maksymalna głębokość pokonywanego rowu [m] 1,10

Maksymalna wysokość przeszkody [m] 0,40

Silnik GAZ-5423 5-cylindrowy, turbodoładowany, wysokoprężny, moc 175 KM

Zapoznaj się z GAZ Vodnik na filmie:

Dim lights