BMO-T to przykłąd ciężkiego BWP (np. Achzarit, BMT) Fot. B.Bielugruda

Wóz został przyjęty do uzbrojenia SZ FR w 2001 roku. BMO-T przeznaczony jest do wykonywania zadań w składzie pododdziałów, jako środek wsparcia ogniowego, jak również do wykonywania samodzielnych zadań w ramach niszczenia punktów oporu przeciwnika. Wykorzystywany w dwóch wariantach konstrukcyjnych, w wersji lekkiej na bazie podwozia BWP-2 (BMO-1) oraz w wersji ciężkiej na bazie podwozia czołgu T-72 (BMO-T). W koncepcji pojazdu uwzględniono wysoki stopień osłony dla załogi jak również ergonomiczne warunki do prowadzenia działań bojowych. Zbudowany na bazie podwozia czołgu T-72. Przebudową objęto przedział bojowy oraz przedział kierowania wozu, gdzie wstawiono opancerzoną wannę z siedziskami dla załogi. W skład załogi wozu wchodzą: dowódca wozu, mechanik kierowca oraz siedmiu żołnierzy drużyny miotaczy ognia wraz z 32 wyrzutniami RPO-A (rozmieszczone na trzech stelażach w przedziale transportowym, część na półce nad lewą gąsienicą wozu). Przód oraz burty wozu posiadają pancerz pojazdu bazowego z możliwością jego wzmocnienia przez wykorzystanie dodatkowego opancerzenia reaktywnego. Na wozie zainstalowany pokładowy 12,7 mm km sterowany z wnętrza wozu.

Konstrukcja wozu została oparta na gąsienicowym podwoziu czołgu wraz z jego jednostką napędową, układem przekazania mocy, pancerzem zasadniczym oraz reaktywnym. W ramach przebudowy przedziału bojowego połączono przedział kierowania oraz desantowy przeznaczony dla drużyny miotaczy ognia. W lewej przedniej części stropu przedziału desantowego zainstalowano luk dowódcy z obrotnicą do zamontowania km kalibru 12,7 mm kierowanego z wnętrza pojazdu (opcja). Siedziska drużyny miotaczy ognia rozmieszczone wzdłuż burt pojazdu. Drzwi desantowe w tylnej ścianie wozu, załoga dysponuje lukami w stropie przedziału desantowego. Do obserwacji pola walki są wykorzystywane peryskopy w stropie wozu.