FCS zakładał powstanie całej rodziny platform kołowych Fot. USarmy

Pierwszym krajem, który zdecydował się na transformację swoich sił zbrojnych były Stany Zjednoczone. Wynikało to z faktu, że ponosiły one główny ciężar finansowy wojny w Iraku i towarzyszącej jej operacji logistycznej. Operacja ta trwała wiele miesięcy, pochłaniając ogromne środki, a w efekcie pozwoliła na przeprowadzenie kilkudniowej zaledwie ofensywy. W ciągu ostatnich kilkunastu lat armia Stanów Zjednoczonych prowadziła działania militarne w Azji, Oceanii, Europie i Afryce. Rozdrobnienie konfliktów, oraz nowe zagrożenia takie jak międzynarodowy terroryzm w znaczący sposób utrudniało wykorzystanie istniejącego potencjału armii USA i wykazało konieczność zmian. Pod koniec1999 roku opracowano strategię transformacji armii, która przewidywała zastąpienie dywizji nową formą organizacyjną zwaną dzisiaj siłami zadaniowymi (objective forces). Efektem tej zmiany miało być uzyskanie jednostek lżejszych, modularnych, i co najważniejsze, nadających się do łatwego i szybkiego przerzutu w miejsce działań transportem lotniczym. Elementem tej transformacji był System Uzbrojenia Przyszłości (Future Combat System - FCS). FCS jest (a właściwie był, gdyż został anulowany przez administrację Baracka Obamy) to program wyposażania Sił Zadaniowych w nowoczesny sprzęt. FCS to przede wszystkim połączony w sieć informatyczną system systemów wszystkich jednostek bojowych, gwarantujący uzyskanie przeważającej siły i zdolności bojowej, ruchliwości, manewrowości wojska oraz różnorodności koniecznej do wykonania pełnego spektrum operacji militarnych. Za kwotę 108 mld dolarów armia ma otrzymać 18 systemów uzbrojenia funkcjonujących w nowoczesnej sieci informatycznej. Program ten uruchomiono w 2003 roku, a w 2004 roku uzupełniono go o wymóg wdrożenia takich zdolności bojowych, uzyskanych przy jego realizacji, by były one adekwatne do obecnego wyposażenia w siły i środki bojowe. Od nowo budowanego sprzętu FCS wymaga się by był on lżejszy, gabarytowo mniejszy, a przy tym zachował zdolności rażenia i przeżywalność na polu walki nie mniejsze od sprzętu wykorzystywanego obecnie. Działania zbrojne w Afganistanie, a szczególnie w Iraku, gruntownie zmieniły założenia restrukturyzacyjne armii amerykańskiej. Dokonany w 2005 roku kolejny przegląd programu FCS zmniejszył wymagania stawiane platformom bojowym. W związku z używaniem prze przeciwnika improwizowanych ładunków wybuchowych i niemożnością zapewnienia bezpieczeństwa żołnierzy w wozach lekkich zrezygnowano z 20-sto tonowego limitu masy podwyższając ją do 25 ton, zaś ograniczenia transportowe wynikające z cech samolotu transportowego C-130 Hercules przesunięto na wymóg transportowy dotyczący transportu trzech platform jednocześnie samolotem C-17, większy nacisk położono na komputerowe systemy sieciowe a mniejszy na rozwój platform bojowych. FCS zakładał

FCS zakłato nietylko platformy załogowe, także bezzałogowce, aparaty latajace, czy też systemy bezpośrednio wspierajace żołnierza  Fot. USarmy

W zakresie platform program FCS przewidywał rozwój 18 platform nowej generacji, wśród których należy wyróżnić 8 załogowych platform lądowych oraz 3 bezzałogowe pojazdy lądowe. Miały one spełniać bardzo surowe wymagania:

-możliwość transportu trzech wozów na pokładzie C-17 ładowność (75 ton)

-zmniejszone wymagania logistyczne o 35%

-zmniejszenie zużycia paliwa o 50%,

-utrzymanie zdolności bojowych przez 5 dni bez wsparcia logistycznego

-prędkość maksymalna dla jazdy po drogach 100 km/godz.,

-prędkość jazdy w terenie 60 km/godz.

-wytrzymywać pierwsze trafienie nieprzyjaciela

-zapewniać interoperacyjność w międzynarodowych operacjach

Ponad to wszystkie platformy miały współdziałać w sieci informatycznej zarządzania polem walki. Wynikiem czego wszelkie informacje zbierane przez czujniki i żołnierzy miały być dostępne w czasie rzeczywistym dla każdego uczestnika od poziomu sztabu aż do pojedynczego żołnierza włącznie. Założeniem było, że dzięki dostępowi do informacji żołnierze uzyskają przewagę na polu walki.

Program FCS przewidywał zasadnicze zmiany w uzbrojeniu platform bojowych. Przyszłe siły zadaniowe cechować się miały wysoką mobilnością operacyjną, dysponować możliwościami bojowymi typowymi raczej dla sił ciężkich. Pojawiła się konieczność opracowania nowych rodzajów uzbrojenia, które byłoby znacznie lżejsze, a równie skuteczne jak współczesne uzbrojenie czołgów.

Przyszłe platformy bojowe będą chronione za pomocą środków pozostających poza polem widzenia (N-LOS Non-Line Of Sight) oraz ich osłonność balistyczna będzie wspomagana pancerzem aktywnym. Koszty programu FCS przerosły możliwości finansowe jak i technologiczne Stanów Zjednoczonych. Prezydent Barack Obama wycofał się z jego kontynuowania jednak pewne elementy są nadal rozwijane w innych programach badawczych armii. Część dotyczącą wozów bojowych przemianowano na Ground Combat Vehicle (GCV). Zrezygnowano przy tym z części wymagań np. ograniczenia zużycia paliwa o 50%. Jednak podstawowe założenia pozostały niezmienione.